در مهندسی زیرزمینی مانند معادن و تونل ها ، ریل های فولادی زیرزمینی اجزای اصلی برای اطمینان از حمل و نقل صاف خودروهای معدن ، پرسنل و مواد هستند. انتخاب مدل های ریلی زیرزمینی مستقیماً با ایمنی و کارآیی سیستم حمل و نقل مرتبط است. به طور کلی ، ریل های فولادی زیرزمینی را می توان بر اساس ظرفیت تحمل و سناریوهای استفاده از آنها به دو دسته تقسیم کرد: ریل های سبک و ریل های سنگین.
ریل های فولادی سبک و سنگین
1. ریل های فولادی سبک: ریل های فولادی سبک به طور عمده برای حمل و نقل پرسنل و تجهیزات کوچک استفاده می شود که با وزن سبک و نصب آسان آنها مشخص می شود. مدل های متداول ریل های فولادی سبک شامل 6 کیلوگرم در متر ، 8 کیلوگرم بر متر و غیره است. این تعداد نشان دهنده وزن ریلی در هر متر است و همچنین ظرفیت بار آن را منعکس می کند.
2. ریل های سنگین: برای راه آهن های زیرزمینی که نیاز به حمل تجهیزات بزرگ و حمل و نقل مواد سنگین دارند ، ریل های سنگین انتخابی انتخاب بهتری هستند. آنها دارای ظرفیت و دوام بارگذاری قوی تر هستند ، با مدل های مشترک شامل 43 کیلوگرم در متر ، 50 کیلوگرم بر متر ، 60 کیلوگرم بر متر و غیره. این ریل های فولادی به گونه ای طراحی شده اند که ضخیم تر و قوی تر باشند ، قادر به دستیابی به محیط های زیرزمینی پیچیده تر و سخت تر هستند.

در نظر گرفتن مشخصات ریل های راه آهن زیرزمینی
در هنگام انتخاب ریل های راه آهن زیرزمینی ، علاوه بر مدل ، پارامترهای مشخصات زیر نیز باید در نظر گرفته شود:
*طول:
طول استاندارد ریل های فولادی معمولاً 12.5 متر یا 25 متر است. در محیط زیرزمینی ، لازم است طول مناسب را با توجه به وضعیت خاص انتخاب کنید تا از نصب راحت و حمل و نقل کارآمد اطمینان حاصل شود.
*ابعاد مقطعی:
از جمله پارامترهایی مانند عرض سر ریلی و ضخامت کمر ریلی ، که می تواند بر ظرفیت بار و عمر خدمات ریلی تأثیر بگذارد.
*مواد:
ریل های فولادی زیرزمینی معمولاً از فولاد با استحکام بالا برای مقاومت در برابر خوردگی و سایش در محیط های زیرزمینی ساخته می شوند.







