استاندارد برای آسیب ریلی

1. سایش سر ریلی از یکی از محدودیت های ذکر شده فراتر می رود.

2. طول نفوذ زنگ زدگی در فک پایین سر راه آهن نباید از 30 میلی متر تجاوز کند.

3. پایین آمدن ریل های فولادی (از جمله فشار آج و سایش در انتهای ریلی): خطوط با سرعت مجاز بیش از 160 کیلومتر در ساعت بیش از 1 میلی متر ، خطوط با سرعت مجاز بیش از 120 کیلومتر در ساعت بیش از 1.5 میلی متر و سایر خطوط بیش از 3 میلی متر است.

4. بلوک های لایه برداری در انتهای ریلی ، سطح بالایی ریلی ، لایه خاموش یا لایه تعمیر جوش ، با طول بیش از 15 میلی متر وجود دارد. عمق خط با سرعت مجاز بیش از 120 کیلومتر در ساعت از 3 میلی متر فراتر می رود و عمق سایر خطوط از 4 میلی متر فراتر می رود.

5. خراش روی سطح بالای راه آهن فولادی ، با عمق {{1}. 5-1. {{3} mm برای خطوط مجاز با سرعت مجاز بیش از 12 0 km/h ، {5}} mm mm برای سایر خطوط}} upe} repe} dalled wear {weary upte سرعت بیشتر از 120 کیلومتر در ساعت و 0.5 میلی متر برای سایر خطوط:

6 ریل های فولادی که توسط پرسنل بازرسی ریلی یا کارگران تعمیر و نگهداری آسیب دیده اند.

1. سایش سر ریلی از یکی از محدودیت های ذکر شده فراتر می رود.

2. راه آهن فولادی در هر قسمت دارای ترک هایی است (اما ترک های جوش پس از شناسایی باید تعیین شود).

3. طول نفوذ زنگ زدگی در فک پایین سر ریلی از 30 میلی متر فراتر می رود.

4. پایین آمدن ریل های فولادی (از جمله فشار و سایش ریلی): برای خطوط با سرعت مجاز بیش از 160 کیلومتر در ساعت ، سرعت مجاز بیش از 1.5 میلی متر است. برای خطوط با سرعت مجاز بیش از 120 کیلومتر در ساعت ، سرعت مجاز بیش از 2.5 میلی متر است. و برای خطوط دیگر ، سرعت مجاز بیش از 3.5 میلی متر است.

5. انتهای راه آهن ، سطح بالایی ریلی ، لایه خاموش یا لایه تعمیر جوشکاری دارای بلوک های لایه برداری است. برای خطوط با سرعت مجاز بیش از 120 کیلومتر در ساعت ، طول بیش از 25 میلی متر و عمق از 3 میلی متر فراتر می رود. برای خطوط دیگر ، طول بیش از 30 میلی متر و عمق بیش از 8 میلی متر است.

6. خراش در سطح بالای راه آهن فولادی ، با سرعت مجاز بیشتر از 120 کیلومتر در ساعت در مسیرها و عمق {2} mm و بیش از 2 میلی متر در آهنگ های دیگر.

7. اگر ریلی فولادی در هر قسمت تغییر شکل می یابد (مانند گسترش سر ریلی ، پیچاندن کمر ریلی یا شکاف) ، از طریق قضاوت تأیید می شود که شکاف های پنهان در داخل وجود دارد.

8. پس از از بین بردن زنگ زدگی از ریل های فولادی ، برای خطوط با سرعت مجاز بیشتر از 120 کیلومتر در ساعت ، ضخامت پایه ریلی باید کمتر از 8 میلی متر باشد (در لبه پایه ریلی اندازه گیری می شود) یا ضخامت کمر ریلی باید کمتر از 14 میلی متر باشد. برای خطوط دیگر ، ضخامت پایه ریلی باید کمتر از 5RAM باشد (در لبه پایه ریلی اندازه گیری می شود) یا ضخامت کمر ریلی باید کمتر از 8 میلی متر باشد.

9. سایر نقایص (از جمله هسته های سیاه و سفید) که توسط پرسنل بازرسی راه آهن یا Formens تعمیر و نگهداری پیگیری می شود تا بر ایمنی رانندگی تأثیر بگذارند.

مطابق استاندارد صنعت راه آهن BT/T 1632-91 "شرایط فنی اتصالات جوش ریلی":

1. سر جوش ریلی نباید نقص مضر مانند نفوذ ناقص ، سوزاندن ، ترک ها ، تخلخل ، شمول سرباره و غیره داشته باشد.

2. مقدار کمی از لکه های خاکستری در سطح شکستگی سر جوش ریلی مجاز است. مساحت یک نقطه خاکستری منفرد نباید از 10 میلی متر ² تجاوز کند. مساحت کل نقاط خاکستری نباید از 20 میلی متر ² تجاوز کند. هنگامی که فاصله بین لکه های خاکستری مجاور از اندازه نقطه خاکستری کوچکتر کوچکتر است ، ناحیه میانی با دو لکه خاکستری برای محاسبه منطقه ادغام می شود. اگر لکه های خاکستری ظاهر شود ، برای محاسبه باید منطقه نقطه خاکستری دو برابر شود.

3. مقدار کمی از لکه های نور بر روی سطح شکستگی سر جوش فشار به جز زاویه پایین ریلی مجاز است. در حال حاضر ، حداکثر مساحت یک نقطه نوری 8 میلی متر است ، و هیچ محدودیتی برای تعداد نقاط نور وجود ندارد ، اما مساحت کل نباید از 50 میلی متر باشد. اگر یک نقطه نوری ظاهر شود ، برای محاسبه باید مساحت نقطه نور دو برابر شود.

استانداردهای فوق 2 و 3 مناطق نقص مجاز در سطح شکستگی چکش قطره ، خمش استاتیک یا نمونه های خستگی در آزمایش های جوشکاری هستند. در آزمایش اولتراسونیک ، بیشتر نقایص موجود در شرایط حساسیت عمومی از منطقه نقص مجاز بزرگتر است. بنابراین ، اگر نقص در طول آزمایش غیر مخرب از پایین ریلی درز جوش پیدا شود ، آنها به عنوان صدمات جدی مورد قضاوت قرار می گیرند. سر و کمر ریلی را می توان مطابق با استانداردهای فوق در صورت لزوم اداره کرد.